اصلاح طلبان خارج نشین در اندیشكده ویلسون چه گفتند؟

مشرق: فاطمه حقیقت جو و سید علی اكبر موسوی در نشست اندیشكده ویلسون از ایران خواستند ضمن اجرای پروتكلِ الحاقی پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای و تعلیق غنی سازی 20 درصدی اورانیوم، كنترل ذخیره اورانیوم 20 درصدی خود را در اختیار آژانس انرژی اتمی قرار دهد.

هفت عضو پیشین مجلس ایران در هفتم ژانویه سال جاری، با انتشار نامه ای خواستار مذاكرات دوجانبه مستقیم میان ایران و آمریكا برای حل و فصل صلح آمیز بن بست موجود بر سر برنامه هسته ای ایران شدند. هفته گذشته، دو تن از نویسندگان این نامه در میزگردی در اندیشكده ویلسون حضور یافته و علاوه بر تشریح اهداف این نامه، پیرامون امكان [دستیابی به] توافقی مرضی الطرفین به بحث و تبادل نظر پرداختند.

فاطمه حقیقت جو و سید علی اكبر موسوی از جمله نمایندگان مجلس ششم ایران - به نمایندگی از دیگر نویسندگان این نامه، چارچوب مورد نظر خود برای تعامل با ایران در آینده را تشریح كردند. از نظر آنها این چارچوب باعث موفقیت در ایجاد توافق میان دو كشور می شود. كانون اصلی چارچوب مزبور، محدود شدن غنی سازی اورانیوم ایران تا حد 5 درصد، در ازای رفع تحریم های بین المللی علیه این كشور است.

نویسندگان در این نامه از ایران خواستند ضمن اجرای پروتكلِ الحاقی پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای و تعلیق غنی سازی 20 درصدی اورانیوم، كنترل ذخیره اورانیوم 20 درصدی خود را در اختیار آژانس انرژی اتمی قرار دهد.

نویسندگان، هم در متن نامه و هم در این میزگرد بر اهمیت انجام مذاكرات دوجانبه میان ایران و آمریكا تاكید داشتند. فاطمه حقیقت جو در این رابطه اظهار داشت: انتخاب مجدد اوباما، فرصتی طلایی برای انجام چنین مذاكراتی فراهم آورده است. موسوی نیز اهمیت مذاكره با آیت الله علی خامنه ای، رهبر عالی ایران را مورد تاكید قرار داد.

جورج پركویچ، معاون مطالعات و مدیر برنامه سیاست هسته ای در "بنیاد كارنگی برای صلح بین المللی" ضمن مهم دانستن مذاكره با رهبر عالی ایران، درباره تمایل آیت الله خامنه ای به پاسخ به تماس های آمریكا ابراز تردید كرد.

پركویچ همچنین با اشاره به مناسب بودن چارچوب ارائه شده در این نامه، پرداختن به جزئیات را نیز بسیار تعیین كننده دانست: برای مثال، كشورهای گروه 1+5 بر این باورند كه به رسمیت شناخت حق ایران در غنی سازی اروانیوم در جایی كه در پیمان ان پی تی چنین موردی قید نشده امتیازی بزرگ برای این كشور است. در مقابل، ایران به رسمیت شناختن حق خود در غنی سازی را پیش شرط ادامه مذاكرات می داند.

جیم وِلش، پژوهشگر مهمان در برنامه مطالعات امنیتی موسسه فناوری ماساچوست، با تایید نظر پركویچ پیرامون موضوعات مطرح شده در خصوص حق ایران در غنی سازی اورانیوم تحت پیمان منع گسترش، وجود چنین توافقی را برای دستیابی به راه حلی بلند مدت ضروری خواند.

به طور كلی، هرچند پیرامون تفاوت های جزئی و اجرای تعاملات آتی با ایران اختلافاتی میان نظرات شركت كنندگان در این میزگرد به چشم می خورد، ولی همه آنها با این مسئله موافق بودند كه هنوز دستیابی به توافقی مورد رضایت طرفین ممكن است. همچنین تمامی شركت كنندگان، انتشار این نامه سرگشاده از سوی نمایندگان پیشین مجلس ایران را گامی مهم در جهت دستیابی به چنین توافقی دانستند.